header-photo

க்வீன்( பாரிஸ், பாரிஸ்' ) ஹிந்தி திரைப்படம்



தமிழ்த்திரைப்படம் அருவி, அறம் விட்டு சென்ற திரை உணர்வுக்கு மத்தியில் ஹிந்தி திரைப்படம் 'க்வீன்' மனதில் மறவாத பெண்மை உணர்வை தந்து கொண்டு இருக்கின்றது.  பொதுவாக, ஹிந்தி தமிழ், மலையாளம் என இந்தியத் திரைப்படங்களில் 98% ஆண்களை மையக்கருத்தாக கொண்டாதாகவும் பெண்கள் “ஒப்புக்கு சப்பாணி” ஆக வந்து செல்வதாகவே அமைத்திருப்பர்.. ஆனால் பெண்களுக்கான  வரும் திரைப்படங்கள்   அதீத கற்பனை நிரம்பிய  அல்லது பெண்ணியம் கோஷம் நிரம்பியவையாகவும், அறிந்ததையும் அறியாதைதையும், கேட்டதை கேட்காதையும்   எல்லாம் கேள்வி எழுப்பி கொண்டு அதிகபிரசங்கத்தினம் பிடித்த கோணலான கதை கொண்டதாகவே காண்பிக்கபட்டு வருகிறது. 

‘க்வீன்’ எல்லா கற்பிதங்களையும் உடைத்து, பெண்மையை புதுக்கோணத்தில், வெற்றியை கொண்டாடும் விதமாக படம் பிடித்து காட்டியுள்ளது. பைத்தியாக்காரத்தனம் இல்லாத, உணர்வுப் பெருக்கற்ற இயல்பாக, நெருடல் தராத  கதாப்பாத்திரம் ராணி என்ற க்வின்.

ராணி ஒரு சாதாரண பேக்கரி உரிமையாளரின் கல்லூரியில் படிக்கும் மகள்.  இரு குடும்பங்கள் வெகுநாட்களுக்கு பின் சந்திக்கையில், மகிழ்ச்சி பெருக்கில் தன் மகள் விருப்பம் தெரியாதே  திருமணத்தை நடத்துவதாக ஒப்பந்தம் இட்டு கொள்கின்றனர் பெற்றோர். இதுவே பெருவாரியான இந்திய பெண்களின் நிலையும் கூட.
பையன்  உரிமையாக காதலிக்க ஆரம்பிக்கின்றான். முதலில் பிடிக்காவிடிலும்; காலப்போக்கில் பெண்ணுக்கும் பிடித்து விட பின்பு இருவரும் காதலிக்கும் சூழலில்   பையன் லண்டன் செல்கின்றான்

காதல் வயப்பட்ட பெண் பிரிவுத்துயரில் வாடுகிறார். திருமண நாளை எதிர்நோக்கி காத்திருக்கின்றார். நாட்களும் வந்து விட்டது. கல்யாணச்சேலை எடுத்தாகி விட்ட்து தேனிலவு பயணச்சீட்டு கூட வாங்கியாகி விட்டது. மாப்பிள்ளை பையன் ‘என் தகுதிக்கு, ‘நீ சரி வராது’ என்ற குண்டை தூக்கி போடுகின்றான்.. 

பெண் உடைந்து அழுகின்றார். உனக்காக  என்னை மாற்றி கொள்கிறேன் என கெஞ்சுகின்றார். பையன் மனம் இறங்கவில்லை. திருமணம் நிறுத்தப்பட்டு விடுகிறது. மகிழ்ச்சி ததுப்பிய வீட்டில் ஒப்பாரியும் துக்கவும் பிடித்து கொள்கின்றது. பெண் மிகவும் வெட்கத்திற்கு அவமானத்திற்கு உள்ளாகின்றார். தனிமையில் தவிக்கிறார் சிந்திக்கின்றார்.தன்னை கவர அவன் கூறிய பசப்பு வார்த்தைகளை எண்ணி பார்க்கின்றாள்.

தன் பெற்றோரிடம், தனியாக தேனிலவு செல்ல அனுமதி கேட்கின்றார். பெற்றோரும் அனுமதிக்கின்றனர். ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கை தனியாக ஆரம்பிக்கின்றது. பயம் பதட்டம் கவலையில் ஆரம்பித்த பயணம் நட்புவட்ட்த்தில் உலக அறிவில் வளர ஆரம்பிக்கின்றது. ஒரு கட்டத்தில் ஆண்களுடன் வசிக்கும் சூழலுக்கு உள்ளாகின்றார். அங்கும் பண்பான ஆழமான அன்பு கொண்ட புரிதல் கொண்ட நட்பு கிடைக்கின்றது. விடலைத்தனமாக மனநிலையுள்ள ஆண்கள் பெண்களுக்கு அச்சுறுதல் தருபவர்கள் என்ற எண்ணத்தை களைந்து ஆண்களுடனும் உண்மையான தோழமையுடன் பழக இயலும் என தெரிந்து கொள்கின்றார்

வாழ்க்கையின் ஒளிவட்டமாக முழு நிலவாக தெரிந்த மனிதன், கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மறைந்து கடைசியில் ‘உன்னை என்னால் திருமணம் செய்ய இயலாது’ என்று சொல்லுபடியாக பெண்ணின் ஆளுமை மன தெளிவு வளர்கிறது. சிறு பட்டணத்தின் வெகுளித்தனமான பெண்மை வலிமையான ஒரு பெண்ணாக தன்னை நிலைநிறுத்துவதுடன் கதை முடிகிறது. 

வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு தருணங்களிலும் தன்னுடைய பார்வையில் இருந்து தன்னுடைய கலாச்சார சூழலை தக்க வைத்து கொண்டு நின்று சாதிக்கின்றார். 

அன்பு என்பது தன்னை கட்டுப்படுத்துவது அல்ல, தன்னை எப்போதும் குற்றம் சுமத்துவது அல்ல, தன்னை சுயகாலில் நிற்க வைப்பது; அவ்வகையில் தன்னை சுயமாக சவாலை ஏற்க உரு துணையாக இருந்த இத்தலிக்காரனிடம் காதல் வயமாகுவதையும் அதை வெளிப்படுத்தவும் தயங்கவில்லை. 
இவ்வகையில் ஒரு பெண் என்ற கதாப்பாத்திரத்தை தியாகத்தின் சுயம்பாக, எல்லாம் சகித்து கொள்ளும் பூமா தேவியாக, எல்லா துயர்களையும் வழியற்று ஏற்கும் சுயபரிதாபங்கள் இல்லாது; தன் சபலத்தில் இருந்து, தன் பயத்தில் இருந்து, வலிமைக்குள்ளும் தன்சார்புக்குள்ளும் வரச்செய்யும் கதை பாங்கு அருமையிலும் அருமை. 
பெண் நாகரிகமாகுதல் என்பது உடையையும் நடையையும் மீறி அது அவளுடைய வாழ்க்கை மேம்படுத்தல் மனமுதிர்ச்சி பெறுதல் சுயசார்பில் வளருவது என  ஆக்கபூர்வமான பெண் வாழ்வியல் பார்வை. 

இந்த படத்தை பொறுத்த வரை குறை என்றால் கதாப்பாத்திரம் சந்திப்பது கணவர் இல்லாது பிள்ளை பெற்று கொள்ளும் கதாப்பாத்திரம், கம்பி நடனமங்கைகள், விலைமாதர்கள் க்ளப் பஃப் பெண்கள் மட்டுமே. பிரான்சில் பெண்கள் வாழ்க்கையை  இத்துடன் மட்டுமே முடித்து கொள்ள இயலுமா?

பெண் வாழ்க்கையில் படும் ஒவ்வொரு அடியும் அவளை வலிமைக்குள் இட்டுச்செல்கின்றது. சாவா வாழ்வா என்ற ஒரு கட்டத்தில் அவளால் பொங்கி எழுந்து தன் சுயரூபத்தை, பாவத்தை வெளிப்படுத்த இயல்கின்றது.

விஜய் என்ற கதாப்பாத்திரம் பெண்ணை பாதுக்காக்குறேன் காதலிக்கின்றேன் நேசிக்கின்றேன் என்ற பெயரில் பெண்மை மேல் காட்டும் வன்மத்தை சரியாக விளக்கியுள்ளனர் பல காட்சிகள் வழியாக. பாதுகாக்கிறேன் பேர்வழி என பெண்கள் பின் சுற்றுபவர்களின் கீழான எண்ணங்களும் புலப்படுத்தி உள்ளார் இயக்குனரும் திரைக்கதாசிரியரும். 
கங்கனா ராணவத்தின் நடிப்பு அபாரம். அந்த கிராமத்து சூழல் வெகுளித்தனத்திலாகட்டும் பிரான்சில் தன்நம்பிக்கை பெண்மணியாக உருமாறியதில் ஆகட்டும் அவருடைய நடிப்பிற்கு ஈடு இணையில்லை. 

அடுத்து துணை நடிகை பாத்திரத்தை லிசா ஹைடன் என்ற புகழ் பெற்ற மாடல் ஏற்றிருந்தார். அவருடைய கதாப்பாத்திரத்திற்கு பொருந்தி எந்த ஏற்ற குறைச்சிலும் இல்லாது அசத்தி உள்ளார். 

கதாப்பாத்திரத்திற்கு ஏற்றாப்போல் உடையலங்காரம் சிகையலங்காரம் என நேர்த்தியாக கையாண்டிருந்தது பாராட்டுதலுக்குறியது.

2014 ல் வெளியான இப்படம் விகாஸ் பாஃல் இயக்கத்தில் அனுராக் கஷ்யாப் மற்றும் விக்கரானமாதித்தியா தயாரிப்பில், பாபி சிங் ஒளிப்பதிவில் வெளி வந்தது. 

62 வது தேசிய திரைப்பட விழாவில் சிறந்த நடிகை துணைநடிகை சிறந்த இயக்குனர், சிறந்த எடிட்டிங், சிறந்த திரைக்கதை என பல விருதுகள் பெற்றது. 60 வது பிலிஃம் பெஃயர் விருது, தேசிய திரைப்பட விருது என 32 விருதுகளுக்கு மேல் பெறப்பட்ட திரைப்படம்.  ஆகும்  
125 மிலியன் பட்ஜட்டில் உருவான இப்படம் உலகளவில் 970 மிலியன் வருமானத்தை ஈட்டியது. 

இப்படம் தற்போது காஜல் நடிப்பில் ‘பாரிஸ், பாரிஸ்’ என்ற பெயரில் தமிழிலும், “பட்டர்ப்ளை’ என்ற தலைப்பில் கன்னடத்திலும்  ரமேஷ் அரவிந்த் இயக்கத்தில் வெளிவர உள்ளது. தெலுங்கில் தமன்னா நடிப்பில் “க்வீன் ஒன்ஸ் எகைன்” என்றும் மலையாளத்தில் ‘சாஃம் சாஃம்’ என்ற பெயரில் மஞ்சிமா மோகனும் நடித்து வருகின்றனர் என்பது செய்தி. 

கிறிஸ்தவம் மதமல்ல மனிதநேயம்- ஆமி வில்சன் கார்மைக்கேல்

 சமூக சூழலால் கெடுதிக்குள்ளான  ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட  குழந்தைகளுக்கு  அம்மையாக  இருந்த  ஆமி கார்மைக்கேல்  அம்மாவின்  வாழ்விடம்  கண்டு  வரும்  வாய்ப்பைப்  பெற்றேன்.  டோனாவூர்  ஃபெலோஷிப் என்ற பெயரில் 50 வருடங்கலுக்கு மேலாக தென் தமிழகத்தின் எல்லையருகே  பணங்குடிக்கு  அருகே அமைந்திருக்கும் சிற்றூர்  டோனாவூரை  உலக  பார்வைக்கு எட்ட வைத்தவர்  ஆமி அம்மையார்..

ஆமி கார்மைக்கேல்அயர்லாந்தை சேர்ந்த டேவிட் - காத்தரின் தம்பதியரின் ஏழு பிள்ளைகளில் முதல் குழந்தையாக   செல்வந்த குடும்பத்தில் 1867 ஆம்  ஆண்டு பிறந்து   செல்வச்செழிப்புடன்  வளர்க்கப்பட்டவர்.  கல்விக் கூடங்களை  நம்பி  குழந்தைகளை  படிப்பிப்பதை  விரும்பாமல்;  வீ ட்டில்  ஆசிரியர்களை வருவித்து  இசை, நடனம், குதிரை  ஓட்டம்  மற்றும்  நீச்சல்  பயிற்சி கொடுக்கப்பட்டுள்ளார்.

ஆமிக்கு 16 வயதுள்ள போது  துரஷ்டவசமாக, நிமோணியா  காச்சலில்  தந்தையார்  இறந்து  விட  குடும்பம் வறுமையில் பிடியில்  சிக்கி தவித்தது.  இருப்பினும் மூத்த மகளாக, தாய்க்கும் உதவியாக  இருந்து  வந்துள்ளார்.  தனது  24 வது வயதில் கிருஸ்தவ மிஷினரியாக சேவையாற்றும் விருப்பத்தை தன் தாயாரிடம் தெரிவித்தார்.  

ஆங்கிலிக்கன் சபை மிஷனரிகளின் சார்பில் தனது முதல் பயணத்தை ஜப்பான் நோக்கி புறப்பட்டாலும் நரம்பு தளர்ச்சி நோய்  காரணமாக  தன்  சொந்த தேசம் திரும்ப வேண்டிய  கட்டாயம்  வந்தது.  உடல் தேறியதும் சீனா நோக்கி பயணத்தை ஆரம்பித்த ஆமி பின்பு சிலோணிலும்  தனது தலைமை  மிஷினரியின் கட்டளைக்கு இணங்கி பங்கலூரில்  தன் சேவையை தொடர்கிறார்.  வெயில் காலத்தில் குன்றூருக்கும் ஊட்டிக்கும் பயணிக்கும் வேளையில் தமிழ் கற்கும் ஆவலில் பண்ணவிளையில் ஊழியம் செய்து வந்த மிஷனரி உவாக்கரை சந்தித்த கார்மைக்கேல் ,  உவாக்கருடைய வேண்டுகோளுக்கு  இணங்க பண்ணைவிளையில் தங்கி தன் சேவையை ஆற்றி வருகின்றார்..

அங்கிருக்கவே  சாயபுரம் மற்றும்  சமீப பிரதேசங்களில்  மதம், பண்பாடு என்ற பெயரில் இருந்த தேவதாசி, குழந்தைத் திருமணம், விதவைகள் நிலை கண்டு அதிற்சியடைகின்றார்.  இந்நிலையில். 1901 ல் கோயில் குழந்தையாக சேர்க்கப்பட்ட ஏழு வயது சிறுமி ப்ரீணா கார்மைக்கேல் இல்லத்தில் தஞ்சம் அடைகின்றார்.  இக்குழந்தைகளைகோயில் பணியுடன் விபசாரத்திலும் ஈடுபடுத்தப்படுவதை அறிந்த ஆமி அம்மையார்  இனி தன் சேவை புரக்கணிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கானது என கண்டு கொள்கிறார்.  இக்குழந்தைகளை காப்பாற்றி தன் பொறுப்பில் வளர்க்க முடிவெடுக்கின்றார்


 1913 க்குள் 130 பெண் குழந்தைகள் கார்மைக்கேல் இல்லத்தில் அடக்கலம் புகிர்கின்றனர். குழந்தைகளை பராமரிக்க என்றே கத்தோலிக்கத்தில் சபையில் அருட் சகோதரிகள் கூட்டமைப்பு இருப்பது  போன்று  சகோதரிகள் சங்கம்  என்ற அமைப்பை சீர்திருத்த தெற்கிந்தியா சபையின் அதிகார வரம்பின் கீழ் 1916 ல்நிறுவுகின்றார்தேவதாசிகளாக  பாதிப்படைந்து மீட்கப்பட்ட  பெண்களுக்கு பிறந்த  ஆண் குழந்தைகளுக்கும்  1918 இல்லம் அமைக்கின்றார்.  இங்கிலாந்து அரசியிடம்  பெற்ற நன்கொடை கொண்டு  டோனாவூரில் 400 ஏக்கர் இடம் வாங்கி, இவர்களுக்கு என காப்பகம், கல்வி நிலையம், மருத்துவமனை  அமைத்து . தன் பொறுப்பில் கல்வி மற்றும் கைத்தொழில் கற்று கொடுத்து காத்து வந்துள்ளார்.


1920 வாக்கில் தென்னகத்தின் ராபின் ஹுட் என அறியப்பட்ட வடலிவிளை செம்புலிங்கம், சில வஞ்சகர்களால் சிக்கவைக்கபட்டு, போலிசாரால் தீவிரமாக தேடபட்டவர் . செம்புலிங்கத்தின் (சுயம்பு லிங்கம்) வேண்டுதலுக்கு இணங்க; செம்புலிங்கத்தின் குழந்தைகளையும் காப்பாற்றி தன் பராமரிப்பில் கல்வி கொடுத்துள்ளார்.  செம்புலிங்கம் போலிசில் சரண் அடைந்து அரசால் மன்னிக்கப்பட்டு வாழ முயற்சி மேற்கொண்டும்  நடக்காது போனதில் பெரும் வருத்தம் கொண்டவர் . அரசால் கொடும் குற்றவாளி என அறிவிக்கப்பட்டசெம்புலிங்கத்தை;  பாளையம் கோட்டை ஜெயிலிலும், ஒளிந்து வாழ்ந்த போது காடுகளிலும் சென்று சந்தித்து வந்துள்ளார்

சமூகத்தில் பண்பாடு என்ற பெயரிம், மக்கள் பின்பற்றும் வழக்கத்தை எதிர்ப்பதும் இல்லாது  பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளை மீட்டு காப்பாற்றி வந்தமையால்  ஆதிக்க  அதிகாரமிக்க மக்களின் எதிர்ப்புகளை சந்தித்துள்ளார். . அரசியல்  குற்றவாளியிடம் பரிவு  காட்ட  ஆங்கிலேய அரசை  பரிந்துரைத்ததால் ஆமி அம்மையார் ஆங்கிலேய அரசின் எதிர்ப்பையும் பல முறை சந்தித்திதுள்ளார்.

தன்னுடைய உடல் உபாதைகள் மத்தியிலும் பெண்கள்  சமூக கெடுதியில் இருந்தும் ஆண்களின் ஆதிக்கத்தில்  இருந்தும்  காப்பாற்றப்பட  வேண்டும் என போராடினவர். தனது 61 வது வயதினில் 1931 ஆம் ஆண்டு  விழுந்தமையால் கால் முறியப்படுகின்றது.  பின்பு எழுந்த நடக்க  இயலா வண்ணம் 20 வருடங்கள் படுத்த படுக்கையிலானார்.
தன்னுடைய உடல் இயலாமையையும்  பொருட்படுத்தாது 1951 ஆம் வருடம் தான்  83 வது வயதில் இறக்கும் மட்டும் 36 புத்தகங்கள் எழுதியுள்ளார்.  அதில் கொள்ளைக்காரர்  செம்புலிங்கத்தை பற்றி எழுதிய ஒரு புத்தகவும் அடங்கும்.

கிறிஸ்தவம் மதமல்ல மனிதநேயம் என வாழ்ந்து காட்டிய பெண்மணியவர். மீட்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு தமிழ் பெயர் சூட்டுவதிலே பெருமை கண்டவர்.  ஆண் குழந்தை என்றால் பெயருடன் ஆனந்த் என்றும் பெண் குழந்தை என்றால் காருண்யா என்றும் சேர்த்து பெயரிட்டு வந்துள்ளார்.  ஆமி அம்மையாரும் தனது உடையாக சேலையை தேர்ந்து எடுத்து அணிந்து வந்துள்ளார்.

ஜப்பான் கட்டிடகலையும் கேரளா கட்டிடக்கலையும் இணைத்து  தன் இருப்பிடங்களை கட்டி முடித்துள்ளார்மார்த்தாண்டத்திலுள்ள பத்மநாபா அரண்மனையை பல முறை சென்று கண்டு,  தனது இல்லத்தையும்  அரண்மனை பாணியில் கட்டியுள்ளார். நமது கலாச்சாரத்தின் அடையாளமான முற்றம் , கொல்லம் ஓடு, அடுக்கு மாடியல்லாது வரிசை வீடுகளாகவே கட்டியுள்ளார். . அவர் கட்டின தேவயவும் பொதுவான கிருஸ்தவ  ஆலய அமைப்பை  விடுத்து  ஜப்பான்  கட்டிட கலையுடனே திகழ்கின்து.

கோயில்  மணி கோபுரத்தில் டுயூப் இசைக்கருவி பொருத்தியுள்ளனர். ஒரு சுற்றிகை போன்ற கட்டையால்  அடித்து இனிமையான  இசை இசைத்தார் மேமா என்சகோதரி.
 அம்மையாரின் வீட்டு முற்றத்தில் தங்களுக்கு வேண்டாத குழந்தகளை தொட்டிலில் இட்டு செல்ல  தொட்டிலும் ஒலி எழுப்ப மணியும் நிறுவியுள்ளார்கள்தொட்டில் குழந்தை திட்டம் கார்மைல் அம்மையார் காலத்தில் இருந்தே இருந்துள்ளது என்பது ஆச்சரியமாகத்தான் இருந்தது. குழந்தை பிறந்ததும் தாய் இறந்தாலோ கவனிக்க ஆள் இல்லாத சூழலில்  குழந்தைகளை  தொட்டிலில் இட்டு செல்லும் வழக்கம் இருந்துள்ளது. அக்கா, சித்தி,பெரியம்மா பாட்டி என்ற உறவில் ஒரு முதிய பெண்ணுக்கு 12 குழந்தைகள் என்ற கணக்கில் 1000 குழந்தைகளுக்கு வரை அடக்கலம் கொடுத்து வளர்த்து வந்துள்ளார்.tube music

இந்தியாவின் தேசிய மலராம் தாமிரைப்பூவிடம்  அலாதி பிரியம் கொண்ட அம்மையார் கோயில் கட்டளை, முன் வாசல் கதவு , முகப்பு, பீடம் என தாமிரையும் அதன் மொட்டுமாக  கொத்தி வடித்து அலங்கரித்துள்ளார்.  தாமிரை மொட்டுக்கள் என்ற புத்தகவும் எழுதியுள்ளார். கோயில் அருகில் அழகான தாமரைக்குளம் உள்ளது. நீலத்தாமரை மலர்களால் நிரம்பி வழிந்த காட்சி கண்கொள்ளா காட்சி ஆகும்க்ஷ்



அம்மாவின் ஏற்பாட்டில் விரும்பின கல்வி பெற்று செவிலயர்களாகவும், ஆசிரியைகளாகவும் வேலையில் இருந்துள்ளனர், திரும வாழ்க்கைக்குள் செல்ல விரும்பினோரை திரும ணம் செய்து வைத்துள்ளார். ஆசிரமத்தில் வளர்ந்து வயோதிக நிலையில் அங்கு மகிழ்ச்சியுடன் வசிக்கும் பல தாய் மார்களை சந்தித்தோம்.காவி சேலை அல்லது நீல சேலை உடை அணிந்து தற்போதும் சேவையாற்றி வருகின்றனர்.

அம்மா, தான் இறந்தால்  தனக்காக  நினைவுச்சின்னம்  எழுப்ப வேண்டாம்  என்றும் பறவைகளின் தாகம் தீர்க்க  ஒரு சிறு தண்ணீர் தொட்டி மட்டும் மைக்க கூறியுள்ளார்.  அதற்கு இணங்க அன்பே உருவான அம்மாவின் நினைவுடன் பறைவகளுக்கு தாகம் தீர்க்கும் தண்ணீர் ஸ்தூபி மட்டுமே அன்பின் அடையாளமாகஅம்மைஎன்ற குறிப்புடன் உள்ளது.

அம்மாவின் காலத்தில் ஆயிரம் பேருக்கும் அடக்கலம் கொடுத்த  இடத்தில்  . தற்போது  400 ஏக்கர் நிலப்பரப்பளவில் 500 பேருடன் 16 குழந்தைகள்  குடியிருப்புகள்  ஒரு மருத்துவ மனை மிஷனரி குழந்தைகளுக்கான உறவிட பள்ளியும் உள்ளது. 1982 க்கு பின்பு அனாதை ஆண் குழந்தைகளுக்கு இடம் கொடுப்பது இல்லை. மிஷனரி குழந்தைகள் மட்டுமே அங்கு தங்கி படித்து வருகின்றனர்.

மக்களின் தேவையும் சூழலும் மாறியிருப்பினும் இப்போதும் அனாதர்களான புரக்கணிக்கப்பட்ட நிலையில் குழந்தைகளும் பெண்களும் தன்னலமற்ற சேவை பெறும் படியே உள்ளனர். தற்போது  500 குழந்தைகளுடன்  ஆமி அம்மையார் இருக்கும் போது அடைக்கலம் கொடுத்த பெண்களுக்கு மட்டுமே சேவை பெறும் இல்லமாக சுருங்கி  போனதையும் கவனிக்க வேண்டியுள்ளது.

வெளிநாட்டு மிஷனரிகளின்  இடத்தை  இந்திய வம்சாவளி மிஷனரிகள் பிடித்த போது சேவை இல்லங்களின் சமூக அக்கறையும் நோக்கவும் மாறி போய் விட்ட்தையும் மறுக்கல் ஆகாது.

கிருச்தவம் மதமல்ல யேசுநாதர் மதத்தை உருவாக்கவில்லை  அவர் மனிதத்தையே போதித்து சென்றுள்ளார் . ஆமி கார்மைல் என்ற யேசுவின் சீடையும் செய்த்து அதுவே. அத்தாயின் சேவை கனவு ஆயிரமாயிரம் ஆண்டு தொடர வேண்டும்  என் எண்ணத்துடன்  அழகிய ச்சை தோப்பாக காட்சி ளிக்கும் அந்த பூங்காவை விட்டு, ஏதேன் தோட்டத்தை விட்டு நகர்ந்து வந்தோம்.

ஆசிரமத்தின் முன் பிச்சைக்காரர்கள் கையேந்தும் ஓடு காய்க்கும் மரவும் கண்ணில் பட்டது.  வாழ்க்கை ஒரு பிச்சை தான் என உணர்த்தவோ என்னவோ!

    

திசை மாறி பாய்ந்த 'அருவி'

 சமீபத்தில் வெளி வந்த திரைப் படங்களில் அனைவராலும் கவரப்பட்ட படமாகும் ‘அருவி’.  படத்தின்  இயக்குநர் அருண் பிரபு புருஷோத்தமன், பாலுமகேந்திரா பட்டறையில் மாணவராகவும் கமர்ஷியல் இயக்குநர் கே.எஸ்.ரவிகுமாரின் உதவி இயக்குநராக  பணிபுரிந்தவர். எடுத்து சொல்லும்படியாக அதிதி பாலன் எனும் புதுமுக நடிகை அறிமுகமாகி உள்ளார். 

தன்னுடைய மகிழ்ச்சி, விருப்பம், சுதந்திரம்  என வாழ்க்கையை  சுவாரசியமாக நகர்த்தும் ஒரு இளம் பெண்ணின் வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத விதமாக நடக்கும் சம்பவத்தால்; தோழியுடன் இருசக்கிர வாகனத்தில் செல்லும் போது எதிர்பாரா விதமாக வழியில் விழுந்து விட தன்னை ஆசுவாசப்படுத்தி கொள்ள குடித்த இளநீர் ஸ்றா வழியாக எய்ட்ஸ் எனும் உயிர்கொல்லி நோயின் பிடியில் தாக்கப்பட  கதை துவங்குகின்றது. 

தன்முன் இருந்த குடும்பம்,  கல்லூரி படிப்பு, சமூகம் என ஒவ்வொன்றாக புரக்கணித்து ஒதுக்கி தள்ள திசைமாறிய பறவையாக வழிமாறி,தனிமையிலும் கோபத்திலும் பின்பு சோகத்திலும்  முடியும் பெண் வாழ்க்கை சமூகத்தின் முன் வைக்கும் சில கேள்விகள் தான் அருவி என்ற திரைப்படம். 
விழிப்புணர்வு படம் என ஒருசாரார் கூறுகின்றனர்.  எதற்கான விழிப்புணர்வு?எய்ட்ஸ் என்ற நோய்க்கானதா அல்லது சுயநலவாதிகளான பெற்றோருக்கானதா அல்லதுனைந்த கேடு கெட்ட சமூகத்திற்கானதா என்றகேள்வி எழுகின்றது. ‘மிருகம்’ போன்ற எய்ட்ஸ் விழிப்புணர்வு திரைப்படங்களில் எய்ட்ஸ் வரவுது யாருக்கு என துல்லியமாக சொல்லியிருந்தது. 

ஆனால் இந்த படத்திலோ எய்ட்ஸ் வந்தது ஒரு வழியோர இளைனிக்கடைகாரனிடம் இருந்து என்பது நெருடலாகத்தான் உள்ளது. கல்லூரி இளைஞ்சர்கள் என்றாலே ஹைபை, பஃஃப், மாலுகள்  கோக் பார்ட்டி என விரும்பும் சூழலில் அவசரத்திற்கு வழியோரம் குடித்த இளைனிக்கடைக்காரனிடம் இருந்து  ‘எய்ட்ஸ்’ தாக்கினது என்பது கொஞ்சம் அதீத கற்பனை தான். உயிர்கொல்லியாக 86 களில் எய்ட்ஸ்  தமிழகத்தை தாக்கி கொண்டிருந்த வேளையில் பல கட்டுக்கதைகள்  நாம் கேட்டிருப்போம். எய்ட்ஸ் பிடியில் மனிதன் சிக்க பல வலுவான காரணங்கள் பல இருக்க, ஏழை இளைனிக்கடைக்காரன் தலையில் எய்ட்ஸின் காரணத்தை வைத்தது எவ்வகையான விழிப்புணர்வு கொடுக்கும் என சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது.

‘முழுமையான அறிவே இந்நோயை ஒழிக்க துணை செய்யும்.பாதுகாப்பு இல்லாத உடலுறவு மூலம் எச்.அய்.வி பரவுவது அதிகம்.சுத்தம் செய்யாத ஊசி போன்ற பொருட்கள்,பாதிக்கப்பட்டவரின் ரத்தம் பரிசோதிக்காமல் செலுத்துவது,தாயிடம் இருந்து குழந்தைக்கு ஆகிய நான்கு வகையில் மட்டுமே பரவும்.வேறு வகையில் இது பரவாது’ என மருத்துவர்கள் பரிந்துரைக்க இளைனிக்கடைக்காரனை பலிகாடனாக மாற்றாதிருந்திருக்கலாம்.

இவ்வகையில்  முழுநேரப்படம் லாஜிக்கை விட்டு நகர்ந்து சென்றதை  தடுத்திருக்கலாம்.  பணம் படைத்தவனுக்கான உலகம்’ என்பதை நீண்ட வசனத்தால் தோலுரிக்கும் காட்சி பேஷ் பேஷ் என உச்சு கொட்டலாம். ஆனால் இப்படத்தின் கதையோட்ட்த்தில் இந்த கதைவசனம் எவ்விதம் வலு சேர்த்தது, கதைக்கு எவ்விதம் தேவையானது என சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது. ஒரு துப்பாகியை கையாளத்தெரிந்த கூர்மையான பெண் தன் நியாயத்தை பெற எதனால் டுபாக்கூர் நிகழ்ச்சியையும் நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளரையும் நம்பி வந்தார்?  பிற்பாடு தனது முழு விமர்சனத்தையும்  தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியை பகுந்தாய்வது ஊடாகவே நகருகின்றது.  எய்ட்ஸ் நோயாளிக்கு தேவையான சிகித்சை தரத்தை பற்றியோ கொடுக்க வேண்டிய சுகாதார சூழலை பற்றியோ சொல்லாது ‘பணம் ,பணம்’ என டயலோக்கை முடித்திருப்பது லாஜிக்கை கெடுக்கிறது.

நமது சமூக நியதிப்படி ஒரு பெண் தன் பாதுகாப்பாக சொந்தமாக நம்புவது தன்னுடைய குடும்பத்தை தான். அந்த குடும்பத்தின் புரக்கணிப்பை நேரடியாக சாடாது, ஏதோ சொல்ல வந்து எது எதையோ சொல்லி விட்டு சென்றது போல் உள்ளது. 

குடும்பம் என்ற அமைப்பில் குடி கொள்ளும் தாய் தந்தை என்ற தெய்வங்கள், மகளின் ஒவ்வொரு வளர்ச்சியிலும் உருதுணையாக இருந்த அன்பே வடிவான அப்பா!  ஒரு மனசாட்சியும் இல்லாது எந்த காரணத்தையும் அறிய விளையாது வீட்டை விட்டு போ என விரட்டி விடுகின்றார்.. அந்த தாயின் ஒவ்வொரு உடல் மொழியும் தாய்மையில் விஷம் கலந்த சமூகத்தையே பிரதிபலிக்கிறது. தன் பெத்த பெண்ணை பற்றி தன் மகனிடன் அவதூறு பரப்பும் தாய்! ஒரு பெண்ணுக்கு வாழ் நாள் முழுக்க  உறுதுணையாக இருக்க வேண்டிய சகோதரன் என்ற உருவகம்.  நல்ல வேளை தம்பியாக பிறந்தான். சொல்லால் சாகடிக்கின்றான் அண்ணனாக பிறந்திருந்தால் ‘எங்க குடும்ப கவுரம்’ எனக்கூறி அருவாளால் ஒரே போடு போட்டு படத்ததையே பாதியில் முடித்திருப்பான்.  ஒரு பிரச்சினை என்றதும், பல்லும் நகவும் கொண்டு அவளை துரத்துகின்றனர்.  

சொந்த குடும்பத்தில் இவ்வளவு சொள்ளைகளை வைத்து கொண்டு, ஒரு சமூகத்தில் இருந்து நியாயத்தை எதிர்பார்க்க இயலுமா?  . குடும்பம் என்ற அமைப்பை கேள்விக்கு உள்ளாக்காது; அடுத்த கட்டத்தில் சமூகம் என்ற நிலையில் இருந்து தன்னை துன்புறுத்திய கதாப்பாத்திரங்களை சாடுவதால் என்ன பலன்? அந்த சோபாவில் முதல் நபராக அப்பா -அம்மாவை இருத்தியிருக்க வேண்டும். பெற்ற பிள்ளையை தன் குடும்பமே கரிசனையாக நடத்தாத போது சமூகவெளி பொறுப்பாக்க  இயலுமா? 

மேம்போக்காக தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியாளர், தொகுப்பாளர் , பணம் என பல சமூக குற்றத்தை விளாசிய பெண்மை, தன் குடும்பம் என்றதும், அப்பாவை காணவேண்டும், எனக்கும் பிள்ளை பெத்து வளக்கனும் என்ற 80 கள் பெண்ணாக மாறி உருகுவது ஏற்று கொள்ள இயலவில்லை. அந்த இடங்களில் பிரமிப்பான அருவியை, ஊர் மத்தியிலிருக்கும் சாதாரண குளமாக மாற்றி விட்டனர். 

பிறப்பு என்று ஒருவனுக்கு இருக்குமானால்  இறப்பு நிச்சயம். எய்ட்ஸ் இல்லாவிடில்  கான்சர் இப்படி ஏதோ ஒன்று மரணத்தை தரத்தான் போகிறது.  இந்நிலையில்  வாழ்க்கையை ரசித்து வாழ்ந்த பெண்ணின் மரணத்தை  கொடூரமாக; நேசம், பாசம் என்ற பெயரில் ஆறுதலும் தேறுதலும் தேடும் பரிதாபத்துகுறிய கதாப்பாத்திரமாக மாற்றி அழு வைத்து  உருக வைத்து படத்தை முடித்திருப்பது முற்போக்கான சிந்தனையல்ல. மரணத்தை விழாவாக கொண்டாடும் மனநிலையை உருவாக்க வேண்டிய படங்கள்  நம்பிக்கையற்ற, இரக்கத்தை கெஞ்சும், பயமுறுத்தும் வகையில்   மரணத்தை சித்தரித்திருப்பதை தவிர்த்திருக்கலாம். 
தஞ்சமென தோழியின் வீட்டில் குடிபுகிர்கின்றாள். அங்கு ஒரு நயவஞ்சகன், தோழியின் அப்பா உருவத்தில். இதில் கவனிக்கதக்க விடயம் என்னவென்றால் அப்பாவும் மகளும் சியர்ஸ் அடித்து வைன் குடிக்கின்றனர். சிகரட் அடிக்கின்றனர்.  அந்த அப்பனின் பெயர் கூட ஜோசப்! தமிழ்படங்களில் காலா காலமாக கிருச்தவ குடும்பங்களை  மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தை தழுவிய அமைப்பாகவே காட்டப்பட்டு வருகிறது. இப்படத்திலும் ‘ஜோசப்’ என்ற பெயருள்ள மனிதன் தன் மகள் வயதொத்த பெண்ணை கற்பழிக்கின்றார்.  ‘ஏழையான வழியோரக்கடை இளைனிக்கடைக்காரனுக்கு எய்ட்ஸ் இருக்கும்’ என்ற  ஒரு வகையான மைனாரிட்டி தாக்குதல் போன்றது தான் இதுவும் என்பதை கவனிக்காது இருக்கலாகாது.

திரைக்கதையில் முதல் பாதியில் இருந்த விருவிருப்பு குறைந்து சில இடங்களில்  கிழிந்து தொங்குகின்றது.  மிகச்சிறந்த ஒளிப்பதிவு. படத்தின் வெற்றிக்கு பெரும் பங்கு வகித்திருப்பது ஒளிப்பதிவு என்றால் மிகையாகாது. ஒளிப்பதிவாளராக புதுமுகம் ஷெல்லி காலிஸ்ட் அறிமுகமாயுள்ளார்.  படத்தொகுப்பும், புது முகம் அதீதியின் நடிப்பும் சிறப்பு. பின்ன்னி இசையும் குட்டி ரேவதியின் பாடல் வரிகளும் படத்தின் வெற்றிக்கு வலு சேர்த்தவை.
‘அன்பால் இணைக்கப்பட்டு மனிதர்களாகும்’ கடைசி சீன்  மலையாளப்படம் ‘சார்லி’யின் கடைசி சீனை நினைவுப்படுத்துகின்றது. 

தொகுப்பாளரும், நடிகையும் திரைப்பட இயக்குனருமான லஷ்மி ராமகிருஷணனை தாக்குவது போல் பல காட்சிகள் அமைத்திருப்பது பெண்ணை பெண்மையை போற்றிய படத்தில்; அது சமகாலத்தில் உயிருடன் இருக்கும் பெண்ணை இந்த அளவு இகழ்ந்துருக்க வேண்டியதா என்பதையும் சிந்தித்திருக்க  வேண்டும்.

\
எச்.அய்.வி. யால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு அரசாங்கம் மருத்துவ வசதி அளிக்க வேண்டும். தொண்டு நிறுவனத்திடம் பொறுப்பை கொடுத்து விட்டு ஒதுங்கி இருக்கல் ஆகாது. கருணையும் இரக்கவும் உன் கண்ணீரும் அல்ல; சமநீதி கொண்ட உரிமையும் மனிதவுமே தேவை என்பதை  தெளிவு படுத்தியிருக்கலாம். எய்ட்ஸ் நோயாளிகளுக்கு சுத்தம் சுகாதாரமான மனித நேயமுள்ள அணுகதல் தேவை என வலியுறுத்திரயிருக்கலாம்.

அருவி சிறப்பான காட்சி விருந்தாகவும் சிந்தனை சக்தியாகவும் இருப்பதுடன் முற்போக்கான சிந்தனையுடன் இன்னும் அழகாக பரிணமித்திருக்கலாம்.